Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/23878 · K. 2022/5018
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/23878 K. 2022/5018

E. 2021/23878K. 2022/50185 Nisan 2022
boşanma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 150/1 yollamasıyla 106/2-a maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/23878 E. , 2022/5018 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 150/1 yollamasıyla 106/2-a maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, sanık hakkında ilk mahkumiyet kararı verildiği 29.05.2012 tarihinden ikinci mahkumiyet kararı verildiği 17.09.2020 tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.04.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18511 · K. 2022/13220

6 Ekim 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/10843 · K. 2022/9720

22 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/24349 · K. 2022/16242

23 Kasım 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/20183 · K. 2022/15050

1 Kasım 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/31406 · K. 2022/21813

3 Kasım 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15064 · K. 2022/10283

28 Haziran 2022