Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/9041 · K. 2022/6109
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/9041 K. 2022/6109

E. 2019/9041K. 2022/610911 Nisan 2022
iptal kararıresmi belgede sahtecilik
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Dosya kapsamında bulunan suça konu çek aslı üzerinde heyetçe yapılan gözlemde, belgedeki sahteciliğin objektif olarak aldatma niteliğine haiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında 11.11.2011 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, Mahkemece 06.02.2012 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 tarihli, 2010/4-71 Esas ve 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCKnin 51. maddesiyle bir infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir denetim süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/9041 E. , 2022/6109 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Dosya kapsamında bulunan suça konu çek aslı üzerinde heyetçe yapılan gözlemde, belgedeki sahteciliğin objektif olarak aldatma niteliğine haiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında 11.11.2011 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, Mahkemece 06.02.2012 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 tarihli, 2010/4-71 Esas ve 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCKnin 51. maddesiyle bir infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir denetim süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiği nazara alındığında; somut olayda anılan emredici düzenlemeye aykırı olacak şekilde, mahkemece sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası verilerek cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi, 2- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. fıkrası gereğince, kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluğuna hükmolunamayacağı, sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3- 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının yeniden infaz kurumunda çektirileceğine karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması, 4- Adli Emanetin 2013/5417 sırasında kayıtlı suça konu çek aslının akıbeti hakkında bir karar verilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, erteleme hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımdan sanığın cezasının 51/3 maddesi uyarınca sanık hakkında 1 yıl süre ile denetim süresinin belirlenmesine, TCK 51/7 maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içerisinde s...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 51

Hapis cezasının ertelenmesi

OtomatikKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 53

Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma12

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/5588 · K. 2022/14329

13 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1634 · K. 2022/8046

11 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/6046 · K. 2022/18279

1 Kasım 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/9938 · K. 2022/11559

6 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/11113 · K. 2022/3175

1 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/4367 · K. 2022/8114

11 Mayıs 2022