Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2989 · K. 2022/5904
Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/2989 K. 2022/5904

E. 2021/2989K. 2022/590412 Nisan 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taksirle yangına neden olma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 171/1-a ve 31/3. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca 1 yıl denetime tâbi tutulmasına dair İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 20/05/2014 tarihli ve 2012/625 Esas, 2014/404 sayılı kararının 01/07/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 16/01/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 171/1-a, 31/3 ve 50/1-a maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 16/06/2020 tarihli ve 2020/102...

Karar Metni

8. Ceza Dairesi 2021/2989 E. , 2022/5904 K.

"İçtihat Metni"KARAR

...

Taksirle yangına neden olma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 171/1-a ve 31/3. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca 1 yıl denetime tâbi tutulmasına dair İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 20/05/2014 tarihli ve 2012/625 Esas, 2014/404 sayılı kararının 01/07/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 16/01/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 171/1-a, 31/3 ve 50/1-a maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 16/06/2020 tarihli ve 2020/102 Esas, 2020/169 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, 1-Taksirle yangına neden olma suçunun 8 yıllık olağan zaman aşımı süresine tabi olduğu ancak 5237 sayılı Kanun'un 66/1 ve 66/2. maddelerine göre suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda olması nedeniyle olağan dava zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay olarak dikkate alınması gerektiği nazara alındığında; suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında 01/04/2013 tarihinde alınan savunması ile son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01/07/2014 ile yeni suçun işlendiği 16/01/2015 tarihleri arasında durmasını müteakip, kaldığı yerden yeniden işlemeye başladığı ve hükmün açıklandığı 16/06/2020 tarihine kadar kesintisiz işleyerek tamamlanmış olduğu anlaşıldığından, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde, 2-Kabule göre de; 1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ön ödemeyi düzenleyen 75. maddesinin 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değiştirilerek suça sürüklenen çocuk üzerine atılı bulunan 5237 sayılı Kanun'un 171. maddesinde tanımlanan suçun ön ödeme kapsamında kaldığı ve karar tarihi itibariyle 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin yürürlükte olduğu, atılı suçun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 75/3. maddesi yollaması ile 75/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ön ödeme hükümlerini yerine getirmesi halinde hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekeceği cihetle, mahkemesince suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre hukuki ./.. S/2

durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde, İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı...

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2022/317 · K. 2022/4780

31 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2022/7315 · K. 2022/15487

8 Kasım 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1674 · K. 2022/11349

6 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1202 · K. 2022/6536

4 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/4279 · K. 2022/14969

19 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/485 · K. 2022/3784

7 Mart 2022