Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/2649 · K. 2022/6953
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/2649 K. 2022/6953

E. 2018/2649K. 2022/695320 Nisan 2022
iptal kararıtekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1)Suça konu sahte olarak düzenlenen düğün davetiyesi ve sanığın düğün davetiyesini ilgi tuturak hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumu idaresine hitaben yazdığı dilekçenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli, sahtecilik suçunun maddi konusunu oluşturan belge niteliğini haiz olmaması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçunun oluşmayacağı anlaşılmakla; sanığa yüklenen özel belgede sahtecilik suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden üzerine atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2)Kabule göre de; a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,yasaya aykırı, b)5237 sayılı TCKnin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2018/2649 E. , 2022/6953 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Suça konu sahte olarak düzenlenen düğün davetiyesi ve sanığın düğün davetiyesini ilgi tuturak hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumu idaresine hitaben yazdığı dilekçenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli, sahtecilik suçunun maddi konusunu oluşturan belge niteliğini haiz olmaması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçunun oluşmayacağı anlaşılmakla; sanığa yüklenen özel belgede sahtecilik suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden üzerine atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2)Kabule göre de; a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,yasaya aykırı, b)5237 sayılı TCKnin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/2445 · K. 2022/3844

20 Nisan 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/2504 · K. 2022/7365

26 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/6351 · K. 2022/4386

16 Mart 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/17429 · K. 2022/7507

5 Temmuz 2022

Yargıtay2. Hukuk Dairesi

E. 2022/3734 · K. 2022/6108

22 Haziran 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/6479 · K. 2022/4194

10 Mart 2022