Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/1985 · K. 2022/7018
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1985 K. 2022/7018

E. 2018/1985K. 2022/701821 Nisan 2022
haczin kaldırılmasıistihkak davasıhacizispat yüküistihkak iddiası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığa yüklenen suçtan zarar gören ve 31.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunan ancak mahkemece bu talebi hakkında herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi kurum adına vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, aynı Kanun'un 237/2 maddesi uyarınca şikayetçinin davaya katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede: Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.03.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2018/1985 E. , 2022/7018 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen suçtan zarar gören ve 31.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunan ancak mahkemece bu talebi hakkında herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi kurum adına vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, aynı Kanun'un 237/2 maddesi uyarınca şikayetçinin davaya katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede: Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.03.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMKnin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/9339 · K. 2022/13291

27 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1206 · K. 2022/4033

10 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/7022 · K. 2022/3525

3 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/4789 · K. 2022/9318

4 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1548 · K. 2022/7742

9 Mayıs 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/13990 · K. 2022/13346

26 Mayıs 2022