Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/39396 · K. 2022/7123
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/39396 K. 2022/7123

E. 2021/39396K. 2022/712321 Nisan 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan şikayetçi Bilgi ve Teknolojileri Kurumunun yasa yollarına başvuru hakkı bulunduğu kabul edilerek, atılı suçtan zarar gören şikayetçi kurumun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır. Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında sanıkların eyleminin 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturduğu ve değişen suç vasfına göre 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatlerine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesinde belirtilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı gözetilerek, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesi...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2021/39396 E. , 2022/7123 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜMLER : Beraat

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan şikayetçi Bilgi ve Teknolojileri Kurumunun yasa yollarına başvuru hakkı bulunduğu kabul edilerek, atılı suçtan zarar gören şikayetçi kurumun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır. Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında sanıkların eyleminin 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturduğu ve değişen suç vasfına göre 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatlerine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesinde belirtilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı gözetilerek, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesi ile 5237 sayılı TCKnin 52/2. maddesindeki hükümler birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara yüklenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/11108 · K. 2022/15112

27 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/3162 · K. 2022/3649

7 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/12792 · K. 2022/14829

21 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24650 · K. 2022/4004

8 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/7701 · K. 2022/3300

1 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24443 · K. 2022/3430

1 Mart 2022