Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/13966 · K. 2022/3227
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2019/13966 K. 2022/3227

E. 2019/13966K. 2022/322725 Nisan 2022
tazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ile malen sorumlu T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; I-Malen sorumlu T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin taksirle öldürme suçundan sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 6569, 22/10/2002 gün ve 234366, 04/07/2006 gün ve...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2019/13966 E. , 2022/3227 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Düşme

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ile malen sorumlu T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; I-Malen sorumlu T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin taksirle öldürme suçundan sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 6569, 22/10/2002 gün ve 234366, 04/07/2006 gün ve 127180, 03/05/2011 gün ve 15580, 21/02/2012 gün ve 27955, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 4154 sayılı kararında da tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; Taksirle öldürme suçunun mağduru olmayan ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen malen sorumlunun yargılamaya konu suç yönünden kamu davasına katılma hak ve yetkisinin olmadığı, bu nedenle yerel mahkemece 10.09.2019 tarihinde katılan sıfatının kaldırılmasına ilişkin verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla; katılan sıfatını almayan ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan malen sorumlu T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUKun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE;

II-Katılanlar vekilinin taksirle öldürme suçundan sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 10.09.2019 tarihinde verilen hükmü, CMUKun 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 24.09.2019 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE, 25.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/4410 · K. 2022/3399

27 Nisan 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2021/12146 · K. 2022/3851

24 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/3386 · K. 2022/4770

14 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/10421 · K. 2022/1631

3 Mart 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3855 · K. 2022/1510

1 Mart 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/7467 · K. 2022/8024

17 Ekim 2022