Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/28897 · K. 2022/8163
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28897 K. 2022/8163

E. 2020/28897K. 2022/816325 Nisan 2022
tazminatbilirkişi raporutazminat davası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2)...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/28897 E. , 2022/8163 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya kapsamına göre, müştekinin soruşturma aşamasında, suç tarihinde saat 21:00 sıralarında işyerinden ayrıldığını, aynı gün saat 06:30 sıralarında geri döndüğünde işyerinden 20 TL bozuk para ve 20 paket sigaranın çalındığını fark ettiğini beyan ettiği; sanığın suç saatine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı, suç tarihinde geçerli olan yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05:07'de bittiğinin anlaşıldığı olayda; sanık hakkında mahkemece "katılanın işyerine tam olarak saat kaçta girdiği tespit edilemediğinden sanık lehine değerlendirme yapılarak" 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesine rağmen, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemi nedeniyle hüküm kurulurken herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin TCKnın 116/2. maddesi yerine aynı Kanunun 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29203 · K. 2022/10667

30 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28675 · K. 2022/8512

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29380 · K. 2022/10505

26 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28669 · K. 2022/9115

11 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27127 · K. 2022/8594

28 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29113 · K. 2022/10133

24 Mayıs 2022