Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/11/2013 tarihli ve 2013/2193 Esas 2013/1001 numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2015 tarihli ve 2013/613 Esas sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçunda hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 05/11/2015 tarihinde kesinleştiği; hırsızlık ve mala zarar verme suçundan da verilen hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, sonrasında suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/11/2021 tarihli ve 2020/332 Esas...
2. Ceza Dairesi 2022/3176 E. , 2022/8299 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/11/2013 tarihli ve 2013/2193 Esas 2013/1001 numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2015 tarihli ve 2013/613 Esas sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçunda hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 05/11/2015 tarihinde kesinleştiği; hırsızlık ve mala zarar verme suçundan da verilen hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, sonrasında suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/11/2021 tarihli ve 2020/332 Esas sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 07/12/2021 tarihinde verdiği dilekçe ile temyiz isteminde bulunması üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuk hakkında her ne kadar daha önce 15/10/2015 tarihli ve 2013/613 Esas sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise 25/11/2021 tarihli ve 2020/332 Esas sayılı kararın hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 26/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.