Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/11663 · K. 2022/6332
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11663 K. 2022/6332

E. 2021/11663K. 2022/633226 Nisan 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: İETT şoförünün kapıyı açmamasına sinirlenen sanığın bu duruma kızarak belediye otobüsüne yumrukla vurarak camını çatlattığı olayda doğrudan kastla hareket eden sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında verilen cezada olası kast indirimi yapılmış ise de; bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası adlî para cezasına çevrilirken, 5237 sayılı TCKnın 52/3. maddesine aykırı olarak, esas alınan tam gün...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/11663 E. , 2022/6332 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: İETT şoförünün kapıyı açmamasına sinirlenen sanığın bu duruma kızarak belediye otobüsüne yumrukla vurarak camını çatlattığı olayda doğrudan kastla hareket eden sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında verilen cezada olası kast indirimi yapılmış ise de; bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası adlî para cezasına çevrilirken, 5237 sayılı TCKnın 52/3. maddesine aykırı olarak, esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi, 2-Gün para cezasının günlüğü 20 TLden adli para cezasına çevrildiği ve sonuç adli para cezasının taksitlendirildiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 52/2 ve 52/4. fıkralarının kararda gösterilmeyerek CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUKun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca" ibaresinden sonra gelmek üzere, "200 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi, hükmün 4. bendinde yer alan "TCK 52" ibarelerinin "TCK'nın 52/2" olarak düzeltilmesi, hükmün 5. bendinde yer alan "sanığın adli para cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 52/4 maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 52

Adlî para cezası

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/13133 · K. 2022/3837

8 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/12048 · K. 2022/12022

13 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2077 · K. 2022/13137

23 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11691 · K. 2022/7670

24 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/10409 · K. 2022/1497

1 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/8445 · K. 2022/2886

7 Mart 2022