Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/15431 · K. 2022/2448
Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/15431 K. 2022/2448

E. 2021/15431K. 2022/244827 Nisan 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk Derece Mahkemesi : ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2018 tarih ve 2017/353 - 2018/81 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, 62, TCK'nın 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri...

Karar Metni

3. Ceza Dairesi 2021/15431 E. , 2022/2448 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2018 tarih ve 2017/353 - 2018/81 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, 62, TCK'nın 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMKnın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak; 1- Sanık hakkında kurulan hükümde TCKnın 314/2 ve 220/7-son cümle maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasında 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmedilip, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde 2 yıl 1 ay hapis cezası hükmolunması suretiyle sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini, 2- İlk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi 28.05.2015 yerine "17.01.2014 ve sonrası" olarak yazılması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "2 yıl 1 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 yıl 13 ay" ibaresinin yazılması, İlk derece mahkemesi ve Bölge adliye mahkemesi karar başlıklarında suç tarihi kısmından "17.01.2014 ve sonrası" ibaresinin ç...

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 63

Mahsup

Benzer Kararlar

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/13436 · K. 2022/3174

1 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/13979 · K. 2022/3801

22 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/18504 · K. 2022/3671

16 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/13143 · K. 2022/4197

30 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/14196 · K. 2022/2426

27 Nisan 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/14290 · K. 2022/3360

8 Haziran 2022