Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/27051 · K. 2022/8881
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27051 K. 2022/8881

E. 2020/27051K. 2022/888110 Mayıs 2022
itirazın kaldırılmasıkiralananın tahliyesi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 12.06.2014 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu gece vakti işlediğinin anlaşılması...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/27051 E. , 2022/8881 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 12.06.2014 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25973 · K. 2022/6309

31 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29406 · K. 2022/9199

12 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28202 · K. 2022/8578

28 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26096 · K. 2022/6826

6 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28520 · K. 2022/8897

10 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2687 · K. 2022/11727

8 Haziran 2022