Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2012/1034 esas, 2013/866 sayılı kararının 07/11/2013 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim süresi içerisinde 13/03/2015 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarihli ve 2019/123 esas, 2019/800 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/12/2021 gün ve 17567-2021 sayılı...
2. Ceza Dairesi 2022/1464 E. , 2022/9388 K.
"İçtihat Metni" Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2012/1034 esas, 2013/866 sayılı kararının 07/11/2013 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim süresi içerisinde 13/03/2015 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarihli ve 2019/123 esas, 2019/800 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/12/2021 gün ve 17567-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2022 gün ve 2021/156723 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarihli kararına karşı sanığın istinaf başvurusu üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 02/02/2021 tarihli ve 2020/1537 esas, 2021/288 sayılı kararıyla anılan Mahkemenin 03/10/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun şekilde kesinleştirilmediği gerekçesiyle nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarihli ve 2019/123 esas, 2019/800 sayılı kararının bozulmasına ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2012/1034 esas, 2013/866 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. şeklindeki düzenleme ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir usul benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'na göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemin...