Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/9557 · K. 2022/6249
Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2019/9557 K. 2022/6249

E. 2019/9557K. 2022/624916 Mayıs 2022
iadetedbir kararıyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Karar Tarihi - Numarası : 10.06.2015 - 2014/1140 esas ve 2015/508 karar (TDST: Bakırköy 8. Sulh Ceza Mahkemesi 25/02/2014 - 2013/309 esas ve 2014/217 karar) Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu...

Karar Metni

10. Ceza Dairesi 2019/9557 E. , 2022/6249 K.

"İçtihat Metni" İNCELENEN KARARLA İLGİLİ BİLGİLER Mahkeme : BAKIRKÖY 42. Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi - Numarası : 10.06.2015 - 2014/1140 esas ve 2015/508 karar (TDST: Bakırköy 8. Sulh Ceza Mahkemesi 25/02/2014 - 2013/309 esas ve 2014/217 karar) Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın, sanığın bilinen son adresi olan ...Cad. Birlik Sk. No:8/1 Şirinevler-İstanbul adresinden iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresi olan ...Dereyolu Cad. Tekke Sk. No:53/4 Yenibosna-Bahçelievler/İstanbul adresine Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebligat çıkartılmak yerine MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 10/06/2015 tarih, 2014/1140 esas 2015/508 sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 25/02/2014 tarih, 2013/309 esas 2014/217 sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı nite...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 35

Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2019/9076 · K. 2022/4837

13 Nisan 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2019/8463 · K. 2022/4731

12 Nisan 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2022/3616 · K. 2022/6005

10 Mayıs 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2019/9002 · K. 2022/5333

21 Nisan 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2019/8487 · K. 2022/4729

12 Nisan 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2019/9079 · K. 2022/5752

27 Nisan 2022