Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/29546 · K. 2022/9592
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29546 K. 2022/9592

E. 2020/29546K. 2022/959217 Mayıs 2022
tekerrüreski hale getirmeuzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık ...ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın daha önce tebligat yapılmamış olan adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliği işleminin geçersiz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek; sanığın 19/06/2020 tarihli isteminin eski hale getirme ve temyiz mahiyetinde olduğu ve CMK'nın 42. maddesine göre hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiği ve 19/06/2020 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/29546 E. , 2022/9592 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın daha önce tebligat yapılmamış olan adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliği işleminin geçersiz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek; sanığın 19/06/2020 tarihli isteminin eski hale getirme ve temyiz mahiyetinde olduğu ve CMK'nın 42. maddesine göre hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiği ve 19/06/2020 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın tekerrüre esas alınan ilamındaki en ağır hükmün TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve bu suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre bu suçtan ya da aynı ilamda mala zarar verme suçundan verilen hükmün tekerrüre esas alınması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 253

Uzlaştırma979899

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 34

Kararların gerekçeli olması

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 35

Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/17964 · K. 2022/3153

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31710 · K. 2022/11577

7 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24774 · K. 2022/3692

7 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30755 · K. 2022/9223

12 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/7349 · K. 2022/16781

13 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24815 · K. 2022/5066

21 Mart 2022