Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/2245 · K. 2022/6212
Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/2245 K. 2022/6212

E. 2022/2245K. 2022/621217 Mayıs 2022
tazminatbilirkişi raporuiş sözleşmesiişe iadeiadeyeniden yapılandırmailk derece mahkemesi kararının kaldırılmasıön incelemeek ödemeistinaf yolu
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 10.11.2021 tarihli ek kararla davacının temyiz istemi kararın kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; Dairemizin 23.12.2021 tarih ve 2021/12615 Esas, 2021/16860 Karar sayılı kararı ile davacının alacak iddiasını dayandırdığı işyerinde çalışan diğer işçilere ait bordrolara yansıyan prim ödemelerinin miktarına göre kısmi olarak açılan davada,...

Karar Metni

9. Hukuk Dairesi 2022/2245 E. , 2022/6212 K.

"İçtihat Metni"

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 18. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 10.11.2021 tarihli ek kararla davacının temyiz istemi kararın kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; Dairemizin 23.12.2021 tarih ve 2021/12615 Esas, 2021/16860 Karar sayılı kararı ile davacının alacak iddiasını dayandırdığı işyerinde çalışan diğer işçilere ait bordrolara yansıyan prim ödemelerinin miktarına göre kısmi olarak açılan davada, davanın reddine ilişkin kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ek kararı ortadan kaldırılarak temyiz harcının ikmali için dosya geri çevrilmiş, söz konusu harcın tamamlanması üzerine; kesinlik, süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi kararına ilişkin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.05.2022 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı asıl ile vekili Av. ... Kebapcı ve davalı vekili Av. ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan asılın ve avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; iş sözleşmesinin 26.06.2012 tarihinde davalı tarafından feshedildiğini, davaya konu liyakat primi ve araç tazminatının davalı şirketin uygulamalarından olduğunu, liyakat priminin kıdem yılı +maaş+ Şirketçe takdir edilen oran üzerinden hesaplandığını, araç tazminatının ise son kullanılan aracın kasko bedelinin Şirketçe takdir edilen belli bir oranı olduğunu beyanla liyakat primi alacağı ve araç tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 01.09.1998 tarihinde dava dışı şirkette çalışmaya başladığını, 2002 yılında bu Şirketin müvekkili tarafından devralındığını, davacının son pozisyonuna 15.06.2010 tarihinde atanmış olduğunu, kendisine önerilen pozisyonu kabul etmediği ve açık olan diğer pozisyonlara da başvurmadığını, davacının kötüniyetli olarak işe gelmemesi nedeniyle 25.06.2012 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan e...

Atıf Yapılan Mevzuat

KesinKanun

4857 sayılı İş Kanunu, m. 3

İşyerini bildirme

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/5611 · K. 2022/6446

25 Mayıs 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/3171 · K. 2022/6414

24 Mayıs 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/2140 · K. 2022/3528

16 Mart 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/2536 · K. 2022/5718

10 Mayıs 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/6545 · K. 2022/7138

7 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/5964 · K. 2022/7144

7 Haziran 2022