Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/3394 · K. 2022/8975
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/3394 K. 2022/8975

E. 2018/3394K. 2022/897518 Mayıs 2022
sahte faturasahte belge düzenleme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1) Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2014 tarih ve 2014/2135 esas sayılı iddianamesi ile dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden; tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması, 2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCKnin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2018/3394 E. , 2022/8975 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte belge düzenleme ve kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2014 tarih ve 2014/2135 esas sayılı iddianamesi ile dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden; tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması, 2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCKnin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 359

(Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/13406 · K. 2022/8982

18 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/3753 · K. 2022/11961

8 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/5198 · K. 2022/8333

12 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/38134 · K. 2022/6867

20 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11858 · K. 2022/4597

17 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/3511 · K. 2022/8245

12 Mayıs 2022