İlk Derece Mahkemesi : İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarih ve 2019/8 - 2019/120 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/2. ve 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCKnın, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen...
3. Ceza Dairesi 2021/17581 E. , 2022/2834 K.
"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarih ve 2019/8 - 2019/120 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/2. ve 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCKnın, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMKnın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak; Hükmün birinci fıkrasında temel cezanın 5237 sayılı TCKnın 314/3. ve 220/7, maddeleri delaletiyle TCKnın 314/2. maddesi olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin TCKnın 314/2. ve 220/7. maddesi delaleti ile TCKnın 314/2. maddesi olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMKnın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün ikinci fıkrasından 314/2 ve 220/7. maddeleri delaleti ile TCKnın 314/2. maddesi ibaresinin çıkarılarak yerine 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCKnın 314/2. maddesi ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.