Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/17390 · K. 2022/2112
Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/17390 K. 2022/2112

E. 2021/17390K. 2022/211219 Nisan 2022
hak düşürücü süretapu iptaliiptal kararıkadastro tespitikıyı kenar çizgisi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarih ve 2017/143 - 2018/110 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge adliye mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği...

Karar Metni

3. Ceza Dairesi 2021/17390 E. , 2022/2112 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarih ve 2017/143 - 2018/110 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunun FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne iltisaklı okulda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMKnın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak; 1-Bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin gerekçeli karar başlığında suç isminin silahlı terör örgütüne yardım etme yerine, silahlı terör örgütüne üye olma şeklinde yazılması, 2- Temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCKnın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCKnın 314/2. maddesi olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden TCKnın 220/7. maddesi delaleti ile TCKnın 314/2. maddesi olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMKnın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci fıkrasından 220/7. maddesi delaleti ile TCKnın 314/2. maddesi ibaresinin çıkarılarak yerine 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCKnın 314/2. maddesi ibaresinin eklenmesi, bölge adliye mahkemesinin gerekçel...

Benzer Kararlar

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/17358 · K. 2022/2111

19 Nisan 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/13117 · K. 2022/4203

30 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/19135 · K. 2022/3890

28 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/18360 · K. 2022/3662

16 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/18496 · K. 2022/3675

16 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/14594 · K. 2022/3138

31 Mayıs 2022