Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/3215 · K. 2022/9965
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3215 K. 2022/9965

E. 2022/3215K. 2022/996523 Mayıs 2022
cinsiyet değişikliği
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 07/05/2021 tarihli tebliğnamede suç isminin konut dokunulmazlığının ihlali yerine sehven mala zarar verme olarak belirtildiği belirlenerek yapılan incelemede; I-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2022/3215 E. , 2022/9965 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 07/05/2021 tarihli tebliğnamede suç isminin konut dokunulmazlığının ihlali yerine sehven mala zarar verme olarak belirtildiği belirlenerek yapılan incelemede; I-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3391 · K. 2022/17320

20 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33472 · K. 2022/13094

22 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26548 · K. 2022/8240

26 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/5543 · K. 2022/15074

20 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2396 · K. 2022/13434

28 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3909 · K. 2022/11543

7 Haziran 2022