Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/30163 · K. 2022/10019
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30163 K. 2022/10019

E. 2020/30163K. 2022/1001923 Mayıs 2022
yasal sürebaşvuru süresi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında; katılanın ve sanığın 7 günlük yasal süresi geçtikten sonra ancak 15 günlük süre içinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, ayrıca sanığın yüzüne karşı verilen hükmü yasal süresinde temyiz etmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nun 263/1. maddesinde belirtildiği üzere "Sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" şeklindeki yasa yolu bildiriminde de bulunulmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede; Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli olmayan erteli hapis cezasının...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/30163 E. , 2022/10019 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında; katılanın ve sanığın 7 günlük yasal süresi geçtikten sonra ancak 15 günlük süre içinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, ayrıca sanığın yüzüne karşı verilen hükmü yasal süresinde temyiz etmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nun 263/1. maddesinde belirtildiği üzere "Sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" şeklindeki yasa yolu bildiriminde de bulunulmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede; Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli olmayan erteli hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32519 · K. 2022/11019

1 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32508 · K. 2022/11028

1 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31205 · K. 2022/12132

13 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28513 · K. 2022/8699

9 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3189 · K. 2022/7603

18 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3503 · K. 2022/13710

30 Haziran 2022