SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay yerini gösteren kamera kayıtlarına göre, sanığın suça konu eylemi kimliği belirlenemeyen 2. bir şahısla gerçekleştirdiğinin; bu itibarla iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli kararda sanığın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği kabul edildiği ve suç isminin doğru bir şekilde iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak belirtildiği halde, uygulama maddesinin TCKnın 116/2. maddesi yerine aynı Kanunun 116/1. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş; sanığın adli...
2. Ceza Dairesi 2020/29211 E. , 2022/10706 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay yerini gösteren kamera kayıtlarına göre, sanığın suça konu eylemi kimliği belirlenemeyen 2. bir şahısla gerçekleştirdiğinin; bu itibarla iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli kararda sanığın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği kabul edildiği ve suç isminin doğru bir şekilde iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak belirtildiği halde, uygulama maddesinin TCKnın 116/2. maddesi yerine aynı Kanunun 116/1. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş; sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olan Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/149 E. - 2014/428 K. sayılı ilamının UYAP üzerinden yapılan incelemesinde, 06/04/2021 tarihli ek kararla infazının durdurulmasına karar verildiğinin anlaşılması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başkaca bir mahkumiyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, bahse konu ilamın akıbeti araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.