Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/350 · K. 2022/11047
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/350 K. 2022/11047

E. 2022/350K. 2022/110471 Haziran 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında karşılıksız yararlanma suçundan dava şartı yokluğundan TCKnın 168/5. maddesi delaletiyle CMKnın 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesine karar verildiği, istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince, sanıkların atılı suçtan beraatlerine ve bu şekilde hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince verilen beraat kararının temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2022/350 E. , 2022/11047 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında karşılıksız yararlanma suçundan dava şartı yokluğundan TCKnın 168/5. maddesi delaletiyle CMKnın 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesine karar verildiği, istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince, sanıkların atılı suçtan beraatlerine ve bu şekilde hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince verilen beraat kararının temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, 6352 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden itibaren 6 aylık sürenin geçtiği, kurumun tüm zararının giderilmediği, kurumun kısmi tazmine rızasının bulunmadığı, kurumdan tüm zararın giderilip giderilmediği sorulmadan doğrudan karar verilmesinin yerinde olmadığı, beraat kararının yerinde olmadığı, sanığın cezalandırılmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen kamu davalarının düşürülmesi kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düşme kararları kaldırılarak duruşma açılmaksızın CMK'nın 280/1-a. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği; sanıklar hakkındaki düşme kararları bakımından ise CMK'nın 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 01/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1730 · K. 2022/5742

25 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/4742 · K. 2022/15067

20 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1551 · K. 2022/5744

25 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/4809 · K. 2022/14360

8 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2022/4584 · K. 2022/16041

21 Kasım 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3910 · K. 2022/14554

12 Eylül 2022