Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/6115 · K. 2022/8385
Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/6115 K. 2022/8385

E. 2022/6115K. 2022/83852 Haziran 2022
zorunlu dava arkadaşlığıiade
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyanın incelenmesinde, kararı temyiz eden davalılardan ... ve ... arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından, her bir davalı adına ayrı ayrı başvurma ve maktu temyiz karar harcının yatırılması gerekirken, kararı temyiz eden davalılar adına hiç harç yatırılmadığı anlaşılmaktadır. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz...

Karar Metni

10. Hukuk Dairesi 2022/6115 E. , 2022/8385 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyanın incelenmesinde, kararı temyiz eden davalılardan ... ve ... arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından, her bir davalı adına ayrı ayrı başvurma ve maktu temyiz karar harcının yatırılması gerekirken, kararı temyiz eden davalılar adına hiç harç yatırılmadığı anlaşılmaktadır. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir. Eldeki davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden ve aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan davalılar vekili tarafından temyiz eden her bir davalı için ayrı ayrı temyiz karar ve başvurma harcı yatırılması gerekirken, yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin ödenmediği anlaşılmaktadır. Böyle olunca da, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse davalılar vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/1478 · K. 2022/4153

23 Mart 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/7156 · K. 2022/9754

23 Haziran 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/1750 · K. 2022/4306

24 Mart 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/7009 · K. 2022/8761

8 Haziran 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/1256 · K. 2022/4124

23 Mart 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/5109 · K. 2022/9971

29 Haziran 2022