Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/5464 · K. 2022/11394
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5464 K. 2022/11394

E. 2020/5464K. 2022/113942 Haziran 2022
sahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, yoklukta verilen kararın katılan vekiline tebliğ edilmediği ve katılan kuruma yapılan tebligatında usulsüz olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin öğrenme üzerine verdiği 17.09.2020 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2020/5464 E. , 2022/11394 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, yoklukta verilen kararın katılan vekiline tebliğ edilmediği ve katılan kuruma yapılan tebligatında usulsüz olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin öğrenme üzerine verdiği 17.09.2020 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 359

(Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 11

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985 - 3220/5 md.) Vekil vasıtasıyla takip

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/6639 · K. 2022/10057

25 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/4116 · K. 2022/11397

2 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/5887 · K. 2022/7006

21 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5680 · K. 2022/9174

18 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5176 · K. 2022/10260

26 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/6476 · K. 2022/11312

2 Haziran 2022