Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/1173 · K. 2022/11744
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1173 K. 2022/11744

E. 2021/1173K. 2022/117448 Haziran 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında hakaret ve basit tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMKnın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı; sanığın itiraz dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2016 tarihli, 2016/212 D. İş sayılı kararıyla itirazın incelendiği, buna göre temyiz incelemesinin kapsamının sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/1173 E. , 2022/11744 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hakaret ve basit tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMKnın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı; sanığın itiraz dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2016 tarihli, 2016/212 D. İş sayılı kararıyla itirazın incelendiği, buna göre temyiz incelemesinin kapsamının sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCKnın 7/2. maddesi uyarınca; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCKnın 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMKnın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Gerekçeli karar başlığında ve hükümde 18/05/2015 olan suç tarihinin 15/05/2015 olarak yanlış yazılması, Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18702 · K. 2022/14661

27 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1539 · K. 2022/12196

14 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1088 · K. 2022/13018

22 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/13476 · K. 2022/14723

14 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/595 · K. 2022/13999

5 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12695 · K. 2022/8734

8 Haziran 2022