Sanığın 26/04/2018 tarihli isteminin eski hale getirme ve temyiz mahiyetinde olduğu ve CMK'nın 42. maddesine göre hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiği ve 27/04/2018 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek; sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın son bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, MERNİS şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21. maddesine göre 24/03/2016 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olarak tebliğ edildiği gözetilerek, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak...
2. Ceza Dairesi 2021/11329 E. , 2022/12031 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 26/04/2018 tarihli isteminin eski hale getirme ve temyiz mahiyetinde olduğu ve CMK'nın 42. maddesine göre hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiği ve 27/04/2018 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek; sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın son bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, MERNİS şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21. maddesine göre 24/03/2016 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olarak tebliğ edildiği gözetilerek, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihinde üniversitede öğrenci olan müştekilerle tanışan sanığın müştekilerin kaldığı yurtta geçici olarak bulunduğu ve müştekilerin kaldığı odada bulunan müşteki ...'a ait bilgisayar ve kulaklığı, müşteki ...'ya ait sırt çantasını çalması şekilde gerçekleşen olayda, sanık hakkında her iki müştekiye yönelik hırsızlık suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de; sanığın suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilip bilmediği veya bilebilecek durumda olup olmadığının tespiti bakımından; müştekilere eşyalarının ayırt edici özelliklerinin bulunup bulunmadığı, eşyaların sanık tarafından alındığı yer sorularak yapılacak araştırma sonucunda sanığın suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bildiği veya bilebilecek durumda olduğunun tespiti halinde sanık hakkında hırsızlık suçundan müşteki sayısınca ayrı ayrı olmak üzere iki kez mahkumiyet hükmü kurulması, aksi halde ise tek mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden ve müştekilerin dinlenilmesinden vazgeçilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi olarak BOZULMASINA, 13/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.