Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/6319 · K. 2022/12376
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/6319 K. 2022/12376

E. 2018/6319K. 2022/1237613 Haziran 2022
görevli mahkeme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1- Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/572 Esas sayılı dava dosyasına konu suç tarihinin 09.05.2013, iddianame tarihinin 04.10.2013, bu davaya konu suç tarihinin ise 10.10.2013 olduğu anlaşılmakla; 04.10.2013 tarihli iddianame ile hukuki kesinti oluştuktan sonra 10.10.2013 tarihli tutanağın düzenlenmesi nedeniyle, sanığın mühür bozma suçundan ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, 2- Kabule göre de; Mahkemece sanığın eylemlerinin zincirleme suç kapsamında kaldığı kabul edilmesine rağmen, TCKnin 203/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca artırma oranı belirlenerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulduktan sonra, sonuç cezanın kesinleşen hükümle belirlenen toplam cezadan daha fazla olması halinde, önceden verilen cezanın mahsup edilmesi, aksi durumda sanığa ek ceza...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2018/6319 E. , 2022/12376 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

1- Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/572 Esas sayılı dava dosyasına konu suç tarihinin 09.05.2013, iddianame tarihinin 04.10.2013, bu davaya konu suç tarihinin ise 10.10.2013 olduğu anlaşılmakla; 04.10.2013 tarihli iddianame ile hukuki kesinti oluştuktan sonra 10.10.2013 tarihli tutanağın düzenlenmesi nedeniyle, sanığın mühür bozma suçundan ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, 2- Kabule göre de; Mahkemece sanığın eylemlerinin zincirleme suç kapsamında kaldığı kabul edilmesine rağmen, TCKnin 203/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca artırma oranı belirlenerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulduktan sonra, sonuç cezanın kesinleşen hükümle belirlenen toplam cezadan daha fazla olması halinde, önceden verilen cezanın mahsup edilmesi, aksi durumda sanığa ek ceza verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/6529 · K. 2022/12558

15 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/484 · K. 2022/12560

15 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/977 · K. 2022/12171

9 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/8537 · K. 2022/890

23 Şubat 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/17326 · K. 2022/3308

7 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2021/11877 · K. 2022/2907

18 Nisan 2022