Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/3887 · K. 2022/4927
Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3887 K. 2022/4927

E. 2022/3887K. 2022/492713 Haziran 2022
iptal kararıön inceleme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan,...

Karar Metni

1. Ceza Dairesi 2022/3887 E. , 2022/4927 K.

"İçtihat Metni"İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/35 E., 2021/259 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/471 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/14688 Esas, 2020/18626 Karar sayılı ilâmıyla; "1)Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması ve mağdura ait adli muayene raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde CGK'nin 05.02.2019 tarih, 2017/308 Esas ve 2019/61 sayılı kararı gereğince, yine CGK'nin 13.12.2018 tarih, 2017/420 Esas ve 2018/636 sayılı kararı gereğince TCKnin 87/3. maddesi gereği, aynı Kanunun 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi gözetilerek makul bir oranda artırım uygulanması gerekirken, (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini, 2)Sanık hakkında kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni neticesi olarak 5237 sayılı TCKnin 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edildiği de nazara alınarak uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," Nedenleriyle...

Benzer Kararlar

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4233 · K. 2022/4917

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4027 · K. 2022/4480

6 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3799 · K. 2022/5325

20 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3471 · K. 2022/4907

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4178 · K. 2022/4918

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4951 · K. 2022/4481

6 Haziran 2022