Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Tüketici Mahkemesince verilen 21.01.2020 tarih ve 2018/193 E. - 2020/5 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne-esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 02.03.2022 tarih ve 2020/365 E. - 2022/242 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Dava, davacının bilgi ve rızası dışında hesaplarında bulunan 2.235,50 TL ve 11.000 EUROnun (46.264,90 TL) başka hesaplara aktarılmasından kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. Karar tarihi olan 02.03.2022 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 107.090,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte...
11. Hukuk Dairesi 2022/3523 E. , 2022/4693 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Tüketici Mahkemesince verilen 21.01.2020 tarih ve 2018/193 E. - 2020/5 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne-esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 02.03.2022 tarih ve 2020/365 E. - 2022/242 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Dava, davacının bilgi ve rızası dışında hesaplarında bulunan 2.235,50 TL ve 11.000 EUROnun (46.264,90 TL) başka hesaplara aktarılmasından kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. Karar tarihi olan 02.03.2022 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 107.090,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, davalı aleyhine hükmedilen toplam miktarın ve davacı açısından toplam dava değerinin temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı ve davalı vekillerinin temyiz isteminin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı vekillerinin temyiz isteminin miktar yönünden ayrı ayrı REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.