Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/11476 · K. 2022/9366
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11476 K. 2022/9366

E. 2021/11476K. 2022/936616 Haziran 2022
ceza sorumluluğutekerrüruzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, basit yaralama ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Yahyalı Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/47 Esas, 2010/190 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/11476 E. , 2022/9366 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, basit yaralama ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Yahyalı Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/47 Esas, 2010/190 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip haklarında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık ...'in akrabası ve aynı zamanda komşusu olan katılan ...'ı korkutmak amacıyla 2-3 el ateş ederek elinde bulunan av tüfeği ile katılanın evine girip mağdurla kavga ettikleri ve karşılıklı birbirlerini darp ettikleri olayda; katılan ...'a yönelik ve katılanı korkutmak amacıyla havaya ateş edilmesi ve sonrasında evine silahla girmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahlı tehdit suçunu oluşturduğu halde suç vasfında hataya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c maddesi uyarınca silahla ateş etmek suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması ve sanık ...'ın katılana yönelik basit yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve silahlı tehdit suçları yönünden ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu husus nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haks...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 29

Haksız tahrik

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18690 · K. 2022/14747

27 Ekim 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14138 · K. 2022/10771

5 Temmuz 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/25397 · K. 2022/6122

21 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12378 · K. 2022/9106

14 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11569 · K. 2022/6314

25 Nisan 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/4776 · K. 2022/11419

4 Temmuz 2022