Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/6143 · K. 2022/11369
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2020/6143 K. 2022/11369

E. 2020/6143K. 2022/1136922 Haziran 2022
müsadere
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıklar ..., ... ile ...nın savunmalarının alındığı 09.05.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2020/6143 E. , 2022/11369 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıklar ..., ... ile ...nın savunmalarının alındığı 09.05.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca bu sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, II) Katılan ... İdaresi vekili ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...nın bu sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise; Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, Kabule göre de; Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekili ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2020/4170 · K. 2022/8516

26 Nisan 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2020/6786 · K. 2022/11385

23 Haziran 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2020/6849 · K. 2022/9071

10 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2020/4828 · K. 2022/9514

12 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2020/5366 · K. 2022/9745

18 Mayıs 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2020/5462 · K. 2022/11370

22 Haziran 2022