Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/212 · K. 2022/1023
YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/212 K. 2022/1023

E. 2019/212K. 2022/102322 Haziran 2022
tazminatmanevi tazminatboşanmamaddi tazminatkişilik haklarına saldırısadakat yükümlülüğühaksız fiiltazminat davasımaddi ve manevi tazminatbozma kararımüteselsil sorumlulukön inceleme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1. Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davacı vekilinin duruşma isteminin reddine karar verilip...

Karar Metni

Hukuk Genel Kurulu 2019/212 E. , 2022/1023 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davacı vekilinin duruşma isteminin reddine karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkilinin eşinin önceki eşi olduğunu, müvekkilinin evliliği devam ederken eski eşlerin bir araya gelerek ilişki kurduklarını, davalının bu ilişki sonucunda hamile kaldığını, bu durumun davacının evliliğini sonlandırma noktasına getirdiğini, İstanbul 7. Aile Mahkemesinin 2012/22 E. sayılı dosyasında boşanma davası açıldığını, müvekkilinin eşinin davalı ile anlaşarak mal kaçırmaya çalışması nedeniyle boşanma davasında maddi tazminat talebinde bulunduğunu, iş bu davada da aynı nedenle maddi tazminat istediklerini, davalının evli bir kimse ile evlilik dışı ilişkiye girdiğini, bu durumun müvekkilinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000TL maddi ve 30.000TL manevi tazminat olmak üzere toplam 80.000TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Davalı usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiş; ancak ön inceleme aşamasından sonra davalı vekili beyan dilekçesinde, müvekkilinin davacının eşi ile bir ilişkisinin ve müşterek çocuğunun bulunmadığını, davanın ispatlanması gerektiğini, davacının kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesi Kararı: 6. İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli ve 2012/531 E., 2013/612 K. sayılı kararı ile; evli bir kimsenin evlilik dışı birlikteliğinin diğer eşin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, davalının davacının eşi ile evli olduğunu bilerek duygusal ve cinsel ilişkiye girdiği, manevi tazminat istemenin koşullarının oluştuğu, diğer yandan davacının eşinin davalıyla anlaşarak kendisinden mal kaçırdığı iddiasıyla davalıdan doğrudan maddi tazminat talep etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 5.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ka...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 49

I. Genel olarak

Benzer Kararlar

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2021/980 · K. 2022/217

1 Mart 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2021/609 · K. 2022/597

26 Nisan 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/173 · K. 2022/570

19 Nisan 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2021/919 · K. 2022/220

1 Mart 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2018/842 · K. 2022/211

24 Şubat 2022

YargıtayHukuk Genel Kurulu

E. 2019/463 · K. 2022/420

30 Mart 2022