Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/2691 · K. 2022/13415
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2691 K. 2022/13415

E. 2019/2691K. 2022/1341527 Haziran 2022
sahte faturayasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanıkların yokluğunda verilen hükümlerin, bilinen son adreslerine yapılamayan tebligatların aynı zamanda bilinen en son adresleri olan MERNİS adreslerine öncelikle Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan; sanıkların öğrenme üzerine hükmü yasal süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla ve sanık ... hakkındaki temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/2691 E. , 2022/13415 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıkların yokluğunda verilen hükümlerin, bilinen son adreslerine yapılamayan tebligatların aynı zamanda bilinen en son adresleri olan MERNİS adreslerine öncelikle Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan; sanıkların öğrenme üzerine hükmü yasal süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla ve sanık ... hakkındaki temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 359

(Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/26392 · K. 2022/12948

21 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/3943 · K. 2022/12162

9 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/1345 · K. 2022/10288

26 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/4547 · K. 2022/12934

21 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/2627 · K. 2022/7319

26 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2635 · K. 2022/9194

18 Mayıs 2022