E. 2022/264 K. 2022/530

Ceza Genel Kurulu 2022/264 E. , 2022/530 K.

"İçtihat Metni"

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Sanık ...ın marka hakkına tecavüz suçundan beraatine ve müsadereye ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.06.2019 tarihli ve 99-512 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 15.10.2020 tarih ve 3542-2474 sayı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda; Yerel Mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılarak, aynı suçtan 6769 sayılı Kanunun 30/1, TCK'nın 62/1, 52/2-4, 53/1, 58/6-7 ve 54/4. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir. Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 27.01.2022 tarih ve 27069-1755 sayı ile; Sanık müdafinin 15.10.2020 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik 19.10.2020 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, 28.10.2020 tarihinde gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanık müdafine tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMKnın 294-295. maddelerine göre temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini göstermek zorunda olduğu, ancak süre tutum dilekçesinde gösterilmediği, gerekçeli kararın tebliğinden sonraki dilekçenin de 7 günlük yasal süreden sonra 06.11.2020 tarihinde verildiği anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMKnın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.03.2022 tarih ve 101008 sayı ile; "...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.09.2021 T. 2020/14-115 E. 2021/412 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere ...Süresi içinde vermiş olduğu dilekçeyle sebep göstermeksizin hükmü temyiz eden tarafın, temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 gün içinde sunacağı dilekçeyle sebep bildirmesi gerekmektedir. Bu sürenin hak düşürücü veya düzenleyici nitelikte olduğu uygulamada ve doktrinde tartışmalıdır. Hukuki bir konuda kesin çizgilerle ayrışmış bir tartışma varsa ve yargı organları aynı konuda farklı sonuçlara varıyorlarsa taraflar açısından yasanın öngörülebilirliği ilkesinde sorun olduğu sonucuna ulaşılabilecektir. Nitekim 1412 sayılı CMUKnın yürürlükte olduğu dönemde Yargıtay tarafından sebep içermeyen temyiz taleplerinin incelenmesine ilişkin yerleşik uygulama, sistemde değişiklik yapan ve istinaf mahkemelerini faaliyete geçiren 5271 sayılı CMKnın uygulandığı ilk dönemlerde yanılgı hâli olarak makul görülebilecektir. Kaldı ki, CMKnın 291. maddesinin 1. fıkrasında 7 gün olan temyiz süresi, 7035 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yapılan değişiklik sonucu 15 gün olarak yeniden düzenlenmiş, CMK'nın 295. maddesinin 1. fıkrasında yer alan temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin verilmesine dair 7 günlük sürede ise herhangi bir değişikliğe gidilmemiştir. Bu husus da, avukatlar da dahil başvurucuların temyi...