Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/16674 · K. 2022/11348
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16674 K. 2022/11348

E. 2021/16674K. 2022/1134813 Eylül 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet Savcısının hazır bulunmadığı yargılama sonunda sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyetine dair kararın, o yer Cumhuriyet Savcısına tebliğ edildiği tarih dosya kapsamından anlaşılmamakta ise de; temyiz talep dilekçesinde belirtildiği üzere 20/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 21/06/2016 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/16674 E. , 2022/11348 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet Savcısının hazır bulunmadığı yargılama sonunda sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyetine dair kararın, o yer Cumhuriyet Savcısına tebliğ edildiği tarih dosya kapsamından anlaşılmamakta ise de; temyiz talep dilekçesinde belirtildiği üzere 20/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 21/06/2016 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 13.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16447 · K. 2022/13027

4 Ekim 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18803 · K. 2022/15904

14 Kasım 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/25814 · K. 2022/6039

20 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/17812 · K. 2022/12722

28 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/8891 · K. 2022/3907

22 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11599 · K. 2022/7214

16 Mayıs 2022