Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/11798 · K. 2022/14437
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/11798 K. 2022/14437

E. 2019/11798K. 2022/1443714 Eylül 2022
eski hale getirmeiptal kararımüsadereresmi belgede sahtecilik
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafisinin eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine verdiği 24.04.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih, 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/11798 E. , 2022/14437 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafisinin eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine verdiği 24.04.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih, 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği; Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'in 131/3. maddesindeki Fotoğraf, nüfus ve uluslararası aile cüzdanında bu alan için ayrılmış olan çizgilerin dışına taşmayacak ebatlarda kesilerek yapıştırılır. ve aynı Yönetmelik'in 130. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "soğuk damga fotoğrafın üzerine gelecek ve fotoğrafın görüntüsünü bozmayacak şekilde ve nüfus cüzdanının plastikle kaplanması işleminden sonra ay-yıldıza doğru uygulanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında; belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının tayin ve takdiri hakime ait olup, yasal unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması gerekiyorsa da, dosyada aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde heyet olarak yapılan incelemede; fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığı, fotoğrafın fotoğraf hanesine uyum sağlamadığı ve belgeye sonradan yapıştırılmış olduğunun ilk bakışta kolaylıkla anlaşılması karşısında; nüfus cüzdanının bu hali ile aldatıcılık niteliği bulunmadığı ve TCK'nin 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun da yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi yasaya aykırı, 2)Kabule göre; a)Adli emanetin 2011/93 sırasında kayıtlı belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, b)5237 sayılı TCKnin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/1345 · K. 2022/10288

26 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/9966 · K. 2022/14084

5 Temmuz 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/5421 · K. 2022/13966

5 Temmuz 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/279 · K. 2022/5895

6 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/5604 · K. 2022/16829

24 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/17314 · K. 2022/14948

26 Eylül 2022