Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/988 · K. 2022/14443
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/988 K. 2022/14443

E. 2019/988K. 2022/1444314 Eylül 2022
iptal kararıyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır. hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın sanık ...'ın aynı zamanda da MERNİS adresi olan, sorgusunda bildirdiği adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan 15.12.2014 tarihli tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; Mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 31.03.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak, sanık ......

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/988 E. , 2022/14443 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır. hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın sanık ...'ın aynı zamanda da MERNİS adresi olan, sorgusunda bildirdiği adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan 15.12.2014 tarihli tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; Mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 31.03.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak, sanık ... müdafisinin öğrenme üzerine 30.03.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... müdafisi ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Benzer Kararlar

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/7104 · K. 2022/4945

23 Mart 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/6780 · K. 2022/4178

10 Mart 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/6776 · K. 2022/4624

17 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/1134 · K. 2022/6817

19 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/10357 · K. 2022/17803

26 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/40626 · K. 2022/3438

2 Mart 2022