E. 2022/1134 K. 2022/6817
Kısa Önizleme
Önizleme7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır hükmüne aykırı olarak, sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği adrese tebliğe çıkartılmasından sonra iade edilmesi üzerine MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, daha önce adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmayan adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işlemleri geçersiz olduğundan sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek; 2007, 2008...
Karar Metni
11. Ceza Dairesi 2022/1134 E. , 2022/6817 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır hükmüne aykırı olarak, sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği adrese tebliğe çıkartılmasından sonra iade edilmesi üzerine MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, daha önce adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmayan adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işlemleri geçersiz olduğundan sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek; 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında Ba/Bs bildirim formlarına göre sanıktan mal ve hizmet satın alındığının bildirilmesine karşın, vergi suçu ve tekniği raporlarında faturalara ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle sırasıyla "31.12.2007", "31.12.2008" ve "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede: Sanığa yüklenen "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMKnin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.