Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2451 · K. 2022/8004
Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/2451 K. 2022/8004

E. 2021/2451K. 2022/800420 Eylül 2022
ön inceleme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin anlatımları, savunma, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Biyoloji...

Karar Metni

9. Ceza Dairesi 2021/2451 E. , 2022/8004 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin anlatımları, savunma, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 19.09.2013 ve 26.11.2013 tarihli raporları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suç tarihinde on sekiz yaşından büyük olup, yüzde yetmiş oranında özrü ile orta derecede mental retardasyon rahatsızlığı bulunan mağdurenin tek başına mahkumiyet için yeterli olmayan soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/5680 · K. 2022/8255

27 Eylül 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/4129 · K. 2022/8541

4 Ekim 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/24781 · K. 2022/4360

11 Mayıs 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/24687 · K. 2022/4093

27 Nisan 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/24532 · K. 2022/4883

25 Mayıs 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/25797 · K. 2022/4661

18 Mayıs 2022