Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/32545 · K. 2022/17300
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/32545 K. 2022/17300

E. 2020/32545K. 2022/1730020 Eylül 2022
başvuru süresiuzlaşmaiptal kararıyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık ...a doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığa yapılan 06/05/2019 tarihli gerekçeli...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2020/32545 E. , 2022/17300 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit

KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık ...a doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığa yapılan 06/05/2019 tarihli gerekçeli kararın tebliği üzerine sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik CMK'nın 253.maddesi uyarınca, TCKnın 106.maddenin 1.fıkrasının 1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; sanık hakkında tehdit suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanunun 35.maddesi ile değişik CMK'nın 254.maddesi uyarınca aynı kanunun 253.maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 2) Sanığın ağabeyi müşteki ile aralarında miras nedeni ile anlaşmazlık bulunduğu ve ağabeyinin eşine küfretmesi üzerine müşteki ağabeyinin evinin önüne gittiğini savunmasında iddia etmesi nedeniyle olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık ... hakkında Tehdit suçu yönünden TCK'nın 29.maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 3) Bozma ilamının 1.nolu bendine uyulup uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24.maddesiyle değişik CMK'nın 251.maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5.maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan hükme bağlanmış ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38.maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamı...

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 38

Azmettirme

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 253

Uzlaştırma979899

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 254

Mahkeme tarafından uzlaştırma

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 34

Kararların gerekçeli olması

AkıllıKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 35

Kararların açıklanması ve tebliği

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/32653 · K. 2022/17154

19 Eylül 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/22116 · K. 2022/17853

23 Eylül 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/29902 · K. 2022/15971

22 Haziran 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/32574 · K. 2022/18740

4 Ekim 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/31353 · K. 2022/19195

10 Ekim 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/25422 · K. 2022/17834

23 Eylül 2022