Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/13494 · K. 2022/14960
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/13494 K. 2022/14960

E. 2021/13494K. 2022/1496026 Eylül 2022
ziynet alacağıbilirkişi raporuboşanma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5271 sayılı CMKnin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.01.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 24.06.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCKnin 7 ve 5252 sayılı TCKnin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCKnin 504/3 (5237 sayılı TCKnin 158/1-f) maddesinde düzenlenen "Bankanın vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCKnin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2021/13494 E. , 2022/14960 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMKnin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.01.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 24.06.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCKnin 7 ve 5252 sayılı TCKnin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCKnin 504/3 (5237 sayılı TCKnin 158/1-f) maddesinde düzenlenen "Bankanın vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCKnin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMKnin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/486 · K. 2022/15201

28 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/11567 · K. 2022/14400

14 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/9547 · K. 2022/14288

13 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/8807 · K. 2022/14200

12 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/10348 · K. 2022/14434

14 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/9559 · K. 2022/14835

21 Eylül 2022