Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/3267 · K. 2022/12494
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2022/3267 K. 2022/12494

E. 2022/3267K. 2022/1249427 Eylül 2022
bedel tahsilikamulaştırmataşınmaz bedeli
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK.'nın 151/1 maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.09.2009 günü ile karar tarihi olan 30.11.2021 arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; kesin nitelikteki hükümlere karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Sanık ve müdafinin, 30.11.2021 tarihinde tefhim edilen karara yönelik 01.12.2021 tarihli temyiz dilekçeleri verdikleri ve temyizin süresinde olduğu anlaşılarak yapılan incelemede; 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2022/3267 E. , 2022/12494 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK.'nın 151/1 maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.09.2009 günü ile karar tarihi olan 30.11.2021 arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; kesin nitelikteki hükümlere karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Sanık ve müdafinin, 30.11.2021 tarihinde tefhim edilen karara yönelik 01.12.2021 tarihli temyiz dilekçeleri verdikleri ve temyizin süresinde olduğu anlaşılarak yapılan incelemede; 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 2.000 TL adli para cezalarına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün olmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin gerekçesi tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 27.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11993 · K. 2022/6982

11 Mayıs 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2022/6772 · K. 2022/12359

26 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13528 · K. 2022/9274

15 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2022/2836 · K. 2022/9508

21 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12632 · K. 2022/8369

2 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/8814 · K. 2022/4902

4 Nisan 2022