Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/5840 · K. 2022/18040
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5840 K. 2022/18040

E. 2021/5840K. 2022/180401 Kasım 2022
iadetasarruf yetkisizilyetlik
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık ...in yokluğunda verilen 25.05.2016 tarihli kararın 11/07/2016 tarihinde tebliğ işleminin, Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması sebebiyle, tebliğ işleminin CMK'nun 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı için geçersiz olması nedeniyle sanığın 19/07/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Müştekinin zararı soruşturma aşamasında karşılanmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/5840 E. , 2022/18040 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...in yokluğunda verilen 25.05.2016 tarihli kararın 11/07/2016 tarihinde tebliğ işleminin, Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması sebebiyle, tebliğ işleminin CMK'nun 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı için geçersiz olması nedeniyle sanığın 19/07/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Müştekinin zararı soruşturma aşamasında karşılanmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanığın suça konu eşyayı sattığı üçüncü kişinin zararını giderdiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi de bulunmaması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5138 · K. 2022/16985

18 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26374 · K. 2022/7693

19 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13446 · K. 2022/9299

15 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22515 · K. 2022/3936

8 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/17715 · K. 2022/12124

21 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5269 · K. 2022/17159

19 Ekim 2022