Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/4180 · K. 2022/15821
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/4180 K. 2022/15821

E. 2022/4180K. 2022/158218 Kasım 2022
idari para cezasıidari yaptırım
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Türkiye İş Bankası A.Ş. hakkında 62.508,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 16/10/2019 tarihli ve 43422173-311.02 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/05/2020 tarihli ve 2019/2619 değişik iş sayılı kararına karşı kurum vekilince yapılan itirazın reddine dair mercii Elazığ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1415 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.03.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarihli ve KYB. 2022/49402 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 4857 sayılı Kanun'un 30/1. maddesinde yer...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2022/4180 E. , 2022/15821 K.

"İçtihat Metni"

4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Türkiye İş Bankası A.Ş. hakkında 62.508,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 16/10/2019 tarihli ve 43422173-311.02 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Elazığ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/05/2020 tarihli ve 2019/2619 değişik iş sayılı kararına karşı kurum vekilince yapılan itirazın reddine dair mercii Elazığ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1415 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.03.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarihli ve KYB. 2022/49402 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 4857 sayılı Kanun'un 30/1. maddesinde yer alan "İşverenler, elli veya daha fazla işçi çalıştırdıkları özel sektör işyerlerinde yüzde üç engelli, kamu işyerlerinde ise yüzde dört engelli ve yüzde iki eski hükümlü işçiyi veya 21/6/1927 tarihli ve 1111 sayılı Askerlik Kanunu veya 16/6/1927 tarihli ve 1076 sayılı Yedek Subaylar ve Yedek Askeri Memurlar Kanunu kapsamına giren ve askerlik hizmetini yaparken 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 21 inci maddesinde sayılan terör olaylarının sebep ve tesiri sonucu malul sayılmayacak şekilde yaralananları meslek, beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler. Aynı il sınırları içinde birden fazla işyeri bulunan işverenin bu kapsamda çalıştırmakla yükümlü olduğu işçi sayısı, toplam işçi sayısına göre hesaplanır." şeklindeki düzenleme uyarınca özel sektör işyerlerinde engelli işçi çalıştırılması gerektiği, Dosya kapsamına göre, Türkiye İş Kurumunca düzenlenen 14/10/2019 tarihli işgücü çizelgesinden muteriz firmanın 4857 sayılı Kanunun 30. maddesi kapsamında 2018 yılı Kasım, 2019 yılı Ocak-Ağustos ayları arasında 2 engelli işçi çalıştırması gerekirken hiç engelli işçi çalıştırmadığı anlaşılmakla, her ne kadar muteriz kurum tarafından 16/09/2019 tarihinde Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden iş görüşmesi yapılması için talepte bulunulmuş ve 25/09/2019 tarihinde engelli-işveren görüşmeleri yapılmışsa da görüşmeler sonunda işverence 33 adayın da işe uygun olmadığı kanaatine varıldığı, bu davranışın idari para cezasından kurtulmaya yönelik olduğu gibi, Elazığ Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünden yapılan talebin ve yapılan iş görüşmelerinin kabahatin meydana geldiği tarihten sonra yapılmadığının sabit olması karşısında, idari para cezasının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü...

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/2282 · K. 2022/7036

7 Nisan 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/4130 · K. 2022/13130

3 Ekim 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/3900 · K. 2022/16611

22 Kasım 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/3280 · K. 2022/4232

27 Nisan 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/3545 · K. 2022/12412

22 Eylül 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/3521 · K. 2022/11928

12 Eylül 2022