Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/22993 · K. 2022/16351
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/22993 K. 2022/16351

E. 2021/22993K. 2022/1635124 Kasım 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; ...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/22993 E. , 2022/16351 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Anayasanın 141. CMK'nın 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi ve reddedilen veya delillendirme yönünden üstün tutulan, kabul edilen deliler ve nedenleri, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat; sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK'nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, hükmün gerekçesinde suçun konusunun ve fiilin ortaya koyulmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15585 · K. 2022/13256

4 Ekim 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16682 · K. 2022/12036

21 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/23633 · K. 2022/16279

23 Kasım 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18584 · K. 2022/12608

28 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14862 · K. 2022/10574

4 Temmuz 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/17066 · K. 2022/11226

13 Eylül 2022