Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/25932 · K. 2022/16463
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/25932 K. 2022/16463

E. 2021/25932K. 2022/1646328 Kasım 2022
iadesatış bedelisatış sözleşmesiticaret siciline tescil
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hüküm kısmında sanık adının ... yerine ... olarak yanlış yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 04.05.2016 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresinde 23.12.2017 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu göz önünde bulundurularak yapılan incelemede, Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesine uyan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında ilk hükmün verildiği 15.03.2011 tarihinden temyize konu son hükmün verildiği 02.09.2021 tarihine kadar zamanaşımını kesen...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/25932 E. , 2022/16463 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hüküm kısmında sanık adının ... yerine ... olarak yanlış yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 04.05.2016 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresinde 23.12.2017 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu göz önünde bulundurularak yapılan incelemede, Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesine uyan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında ilk hükmün verildiği 15.03.2011 tarihinden temyize konu son hükmün verildiği 02.09.2021 tarihine kadar zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmadan geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetildiğinde, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUKun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/17423 · K. 2022/5496

4 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25124 · K. 2022/5864

28 Mart 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/7160 · K. 2022/10295

22 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/538 · K. 2022/10631

26 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2131 · K. 2022/9684

18 Mayıs 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2021/5065 · K. 2022/9455

14 Haziran 2022