Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/25075 · K. 2022/16594
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/25075 K. 2022/16594

E. 2021/25075K. 2022/1659429 Kasım 2022
iptal kararıkesinleşme şerhinin iptali
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Her ne kadar Mahkemece 09.07.2021 tarihli ek kararla, uyarlama yargılaması sonunda verilen 08.04.2010 tarihli kararın sanığın yokluğunda verildiği ve hükümlü bulunan sanığa CMK 35/3. maddesi gereğince usule aykırı şekilde tebliğ edildiğinden bahisle kesinleşme şerhinin iptaline karar verilerek 08.04.2010 tarihli kararın sanığa yeniden tebliğine karar verilmesi sonucu karar sanık tarafından temyiz edilmişse de ilgili kararın 17.06.2011 tarihinde kesinleştirilmesinden sonra sanığın 08.05.2012 tarihinde infaza yönelik, 24.07.2012 tarihinde mahsup talepli dilekçe verdiği, Mahkemece de 19.06.2012 tarihli ek kararla istemin reddine, 28.09.2012 tarihli ek kararla ise mahsup kararı verildiği anlaşılmakla ilgili kararın sanık tarafından öğrenildiğinin anlaşıldığı ancak sanık tarafından temyiz edilmediği,...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/25075 E. , 2022/16594 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Her ne kadar Mahkemece 09.07.2021 tarihli ek kararla, uyarlama yargılaması sonunda verilen 08.04.2010 tarihli kararın sanığın yokluğunda verildiği ve hükümlü bulunan sanığa CMK 35/3. maddesi gereğince usule aykırı şekilde tebliğ edildiğinden bahisle kesinleşme şerhinin iptaline karar verilerek 08.04.2010 tarihli kararın sanığa yeniden tebliğine karar verilmesi sonucu karar sanık tarafından temyiz edilmişse de ilgili kararın 17.06.2011 tarihinde kesinleştirilmesinden sonra sanığın 08.05.2012 tarihinde infaza yönelik, 24.07.2012 tarihinde mahsup talepli dilekçe verdiği, Mahkemece de 19.06.2012 tarihli ek kararla istemin reddine, 28.09.2012 tarihli ek kararla ise mahsup kararı verildiği anlaşılmakla ilgili kararın sanık tarafından öğrenildiğinin anlaşıldığı ancak sanık tarafından temyiz edilmediği, sanığa yapılan ikinci tebligat sanığa temyiz hakkı vermeyeceğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık hükmü temyiz ettiğinden, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE, 29.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikKanun

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, m. 35

Kararların açıklanması ve tebliği

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15160 · K. 2022/10629

5 Temmuz 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16476 · K. 2022/12145

22 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/17320 · K. 2022/12959

4 Ekim 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/10620 · K. 2022/5489

12 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13248 · K. 2022/9930

27 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15700 · K. 2022/11726

15 Eylül 2022