16.7.2025 tarihli Resmi Gazete'de Yargıtay 12. Hukuk Dairelerine Ait Esas No: 2025/3245 ve Karar No: 2025/3947 sayılı Karar yayımlanmıştır.
R.Gazete No: 32957
R.G. Tarihi: 16.7.2025
T.C.
Yargıtay
12. Hukuk Dairesi
E: 2025/3245
K: 2025/3947
T: 14.05.2025
İİK'NIN 96. VD. MADDELERİNE DAYALI İSTİHKAK İDDİASI HAKKINDA.
2004/md.96
Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın kanun yararına temyizen tetkiki T.C.Adalet Bakanlığı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gamze Demir tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Mahkemece, icra dosya borcunun davalı borçlu tarafından ödenerek infaz edildiği ve kapandığı, icra müdürlüğünce dosya kapsamında konulan hacizlerin kalktığı, İzmir 33. Noterliğinin 30.10.2009 tarihli 09152 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesi ile aracın haciz tarihinden önce borçlu tarafından davacıya satıldığı, ancak trafikte davacı adına tescil işleminin yapılmadığı, satış sözleşmesiyle birlikte araç mülkiyetinin davacı alıcıya geçtiğinin anlaşılması karşısında yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesi ile konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ile vekalet ücretinin davacı lehine hükmedilmesine kesin olarak karar verilmiş, davalı alacaklı tarafından Adalet Bakanlığına yöneltilen dilekçe ile vekalet ücreti ve yargılama gideri açısından kanun yararına temyiz yoluna başvurulmuştur.
Dava konusu araç, hacizden önce, noterde yapılan sözleşme ile davacı üçüncü kişi tarafından satın alınmış, mülkiyet hacizden önce davacıya geçmiştir. Ne var ki, davacı 3. kişinin satış işlemini Trafik Tescil Kuruluşuna bildirmemesi nedeni ile dava konusu araç borçlu adına kayıtlı iken UYAP üzerinden haciz konulmuştur. Öyleyse, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı alacaklının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır.
T.C.Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına başvurduğu temyiz talebinin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363/2. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı fıkra uyarınca bozmanın hükmün hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmayacağına, bozma kararının bir örneğinin Resmi Gazetede yayınlanması için T.C.Adalet Bakanlığı'na TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
----------o----------