Savcıların temyiz dilekçeleri için ceza usulü kanununun 293 üncü maddesi uygulanamaz.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1961/2 K.1962/1 T.22.1.1962 R.Gazete No. 11059 R.G. Tarihi: 17.3.1962
SAVCILARIN TEMYİZ DİLEKÇELERİ
SAVCILARIN TEMYİZ DİLEKÇELERİ İÇİN CEZA USULÜ KANUNUNUN 293 ÜNCÜ MADDESİ UYGULANAMAZ.
Adana C. Savcılığının 11/2/1961 günlü ve 961/6 sayılı Susurluk Ceza Hâkimliğinin 15/3/1961 günlü ve 961/2 sayılı yazılariyle, savcılar tarafından ceza kararları üzerine verilecek temyiz dilekçelerinin nereye ve nasıl verileceği konularında verilen kararlar arasında birbirini tutmazlık olduğunun bildirilmesi ve bu meselede verilen kararlar arasında Ceza Genel Kurulunun bir kararının da bulunması üzerine, toplanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca Yargıtay Altıncı Ceza Dairesinin 28/12/1960 günlü, 7352/9281 sayılı kararında mahkeme kararını temyiz eden Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesini Usulün 310 uncu maddesi uyarınca kararını temyiz ettiği mahkemeye vereceği yerde mahkeme başkâtibine vermiş olması ve temyiz edenin sıfatı bakımından Usulün 293 üncü maddesinin uygulanmasının da mümkün bulunmaması dolayısiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olduğu halde Ceza Genel Kurulunun esas 7 (İtiraz), karar 21 sayılı ve 13/2/1961 günlü kararında, savcıların temyiz yoluna başvurmalarında dahi Usulün 293 üncü maddesi uygulanabileceği cihetle Usulün 310 uncu maddesine aykırı olarak başkâtibe verilen ve onun tarafından kaydedilen dilekçe ile temyiz süresinin kesilmiş olacağı esası benimsenmiş bulunduğundan dolayı bu kararlar arasında birbirini tutmazlık olduğuna ve bu yüzden içtihadın birleştirilmesi gerektiğine oybirliğiyle karar verildikten sonra konu tartışıldı, gereği konuşulup görüşüldü:
1 - Ceza Usulü Kanununun değişik 310. maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, temyiz dilekçesinin nereye ve nasıl verileceğini göstermektedir. Bu fıkralarda (dâvayı temyiz talebi, hükmün tefhiminden bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye bir istida verilmesi veya bu hususta zabıt varakası tutmak üzere zabıt kâtibine yapılacak bir beyanla olur. Zabıt varakası, Reis veya Hâkime tasdik ettirilir. Hükmün tefhimi maznunun gıyabında olmuşsa, bu mehil tebliğ tarihinden başlar) denilmektedir. Usulün değişik 293. maddesinde de (kabule şayan bir müracaatta, kanun yolunun veya merciinin tâyininde yapılan bir hata, müracaat edenin hukukunu ihlâl etmez) hükmü vardır.
2 - Kurulda, usulün 293. maddesinin, bütün kanun yollarını ve bu arada temyiz yolunu düzenleyen üçüncü kitabın kanun yollarına ilişkin genel hükümleri kapsayan birinci faslındaki maddelerden birisi olması. yazılışında savcılarla kanun yollarına başvurulabilecek sanık ve diğer kimseler arasında hiç bir ayırım gözetilmemiş bulunması, başvurma yerindeki yanılmanın, başvurmanın hükümsüz sayılmasını önlemek üzere kanuna konulmuş olması dolayısiyle savcıların temyiz dilekçelerini (usulün 310. maddesinde gösterildiği gibi) hâkime vermemiş olmaları halinde de uygulanması gerektiği, usulün 310. maddesinde dilekçenin hâkime değil, mahkemeye verilmesinin kabu...